ความเป็นมา : คณะกรรมการช่วยฟื้นคืนชีพ โรงพยาบาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช จังหวัดตาก มีการดำเนินการฝึกอบรมหลักสูตร การช่วยฟื้นคืนชีพทุก 1 ปี และได้ติดตามผลลัพธ์จากการปฏิบัติการช่วยฟื้นคืนชีพในโรงพยาบาลจากแบบบันทึก (CPR record) พบว่า อัตราความสำเร็จจากการ CPR ยังน้อยกว่าเป้าหมายที่กำหนด
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาอัตราความสำเร็จในการช่วยฟื้นคืนชีพ ในผู้ป่วยที่ได้รับการ CPR ในโรงพยาบาลและวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการช่วยฟื้นคืนชีพ
รูปแบบการศึกษา: การศึกษาแบบย้อนหลัง (Retrospective Cohort Study)
สถานที่: หอผู้ป่วยและหน่วยงานพิเศษ โรงพยาบาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
วิธีการ:ศึกษาผู้ป่วยที่ได้รับการช่วยฟื้นคืนชีพในโรงพยาบาล ในปีงบประมาณ 2553 จำนวน 108 ราย รวบรวมข้อมูลจากแบบบันทึก CPR และ แฟ้มประวัติผู้ป่วยโดยศึกษาลักษณะต่างๆของผู้ป่วย ได้แก่ ลักษณะทั่วไป ลักษณะทางคลินิก ลักษณะคลื่นไฟฟ้าหัวใจ ระยะเวลา CPR และยาที่ได้รับขณะ CPR อธิบายข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และ วิเคราะห์ความเสี่ยงสัมพัทธ์ของผู้ป่วยก่อน และ ขณะได้รับการ CPR โดยเปรียบเทียบกลุ่มที่ CPR สำเร็จ กับกลุ่มที่CPR ไม่สำเร็จ ด้วยสถิติทดสอบ exact probability test,หาค่าความเสี่ยงสัมพัทธ์ (risk ratio) และ 95% confidence interval ด้วยสถิติ poisson regression
ผลการศึกษา: ผู้ป่วย 108 ราย เป็นชายร้อยละ 63 และ หญิง ร้อยละ 37 อายุระหว่าง 25 วัน - 88 ปี  CPR สำเร็จ 54 ราย และ ไม่สำเร็จ 54 ราย ลักษณะทั่วไปและลักษณะทางคลินิกผู้ป่วยของทั้ง 2 กลุ่มไม่แตกต่างกัน ยกเว้นผู้ป่วยในกลุ่มที่ไม่มีประวัติเป็นโรคหัวใจ จะมีโอกาส CPR สำเร็จ มากกว่าผู้ป่วยในกลุ่มที่มีประวัติเป็นโรคหัวใจ 1.48 เท่า (p =.093) เช่นเดียวกับ ในกลุ่มที่ไม่มีสาเหตุภาวะหัวใจหยุดเต้นจากโรคหัวใจ จะมีโอกาส CPR สำเร็จ มากกว่าผู้ป่วยในกลุ่มที่มีสาเหตุจากโรคหัวใจ 2.09 เท่า (p =.015) ผู้ป่วยในกลุ่มอายุน้อยกว่า 8 ปี มีโอกาส CPR ล้มเหลวมากกว่ากลุ่มที่มีอายุมากกว่า 8 ปี (p=.034) และ ผู้ป่วยที่วินิจฉัยว่าไม่เป็นโรคหัวใจมีโอกาส CPR ล้มเหลวมากกว่ากลุ่มผู้ป่วยที่วินิจฉัยว่าเป็นโรคหัวใจ (p=0.087) ผลการศึกษาในช่วงได้รับการ CPR เมื่อเปรียบเทียบทั้ง 2 กลุ่ม พบว่า ปริมาณยากระตุ้นหัวใจ(adrenaline)ที่เพิ่มขึ้น ลดโอกาสความสำเร็จของการ CPR คือ เมื่อใช้ในปริมาณ 6-10 dose โอกาสลดลง 0.42 เท่า(p=.017), 11 dose ขึ้นไป ลดลง 0.15 เท่า (p=0.052) เช่นเดียวกับระยะเวลา CPR ที่นานขึ้น ลดโอกาสความสำเร็จของการ CPR  คือ มากกว่า 15 นาที ลดลง 0.5 เท่า (p=.002)
ข้อยุติ: การใช้ adrenaline ที่มากขึ้น และ ระยะเวลาที่นานขึ้น เป็นข้อบ่งชี้ว่า โอกาสความสำเร็จของการ CPR จะลดลง, ควรทบทวนการทำ CPR ในกลุ่มผู้ป่วยอายุน้อยกว่า 8 ปี และ ศึกษาในกลุ่มผู้ป่วยที่ไม่ได้รับการวินิจฉัยไม่เป็นโรคหัวใจ ซึ่ง CPR ไม่สำเร็จ เพิ่มเติมต่อไป