การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้แนวปฏิบัติในการป้องกันและจัดการภาวะ อุณหภูมิกายต่ำและอาการหนาวสั่นในผู้ป่วยสูงอายุที่ได้รับการระงับความรู้สึกชนิดทั่วร่างกายใน โรงพยาบาลสมเด็จ พระเจ้าตากสินมหาราช วิธีการศึกษาเป็นการศึกษาแบบกึ่งทดลอง (Quasi experiment research)กลุ่มตัวอย่างคือผู้สูงอายุที่เข้า รับการผ่าตัดภายใต้การระงับความรู้สึกชนิดทั่วร่างกาย ระหว่างเดือนธันวาคม พ.ศ.2565 ถึง เดือน มีนาคม พ.ศ.2566 เลือกกลุ่มตัวอย่างโดยแบ่งเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 22 คน เปรียบเทียบอุณหภูมิกายและอาการหนาวสั่น วิเคราะห์ด้วยข้อมูลทางสถิติหาจำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติ Independent t -test ผลการศึกษาผู้ป่วยที่ได้รับการดูแลตามแนวปฏิบัติในการป้องกันและจัดการภาวะอุณหภูมิกายต่ำและ อาการหนาวสั่นในผู้ป่วยสูงอายุที่ได้รับการระงับความรู้สึกชนิดทั่วร่างกายที่ได้จัดทำขึ้นมีอุณหภูมิกาย เฉลี่ยหลังการระงับความรู้สึก 1 ชั่วโมง อุณหภูมิแรกรับที่ห้องพักฟื้น และอุณหภูมิก่อนส่งออกจากห้องพัก ฟื้นแตกต่างจากกลุ่มเดิมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 มีค่าเฉลี่ยอาการหนาวสั่นแตกต่างกลุ่มที่ใช้แนว ปฏิบัติทางการพยาบาลเดิมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ 0.05 (P= 0.00) เช่นเดียวกัน สรุปผลการวิจัย แนวปฏิบัติในการป้องกันและจัดการภาวะอุณหภูมิกายต่ำและอาการหนาวสั่นในผู้ป่วย สูงอายุที่ได้รับการระงับความรู้สึกชนิดทั่วร่างกายสามารถใช้ป้องกันภาวะอุณหภูมิกายต่ำและอาการหนาว สั่นได้ สามารถนำแนวปฏิบัตินี้ไปใช้ในการป้องกันและจัดการภาวะอุณหภูมิกายต่ำและอาการหนาวสั่นใน ผู้ป่วยที่เข้ารับการผ่าตัดกลุ่มอื่น ๆ ที่ได้รับการระงับความรู้สึกชนิดทั่วร่างกายได้